Arya

Arya’nın BLW serüveni, araştırma hastası annesinin hamileliğinde okuduğu raflar dolusu kitapla başladı diyebilirim. Daha önce duyduğum ve ana hatlarını bildiğim bir ek gıdaya geçiş sistemi olduğundan, hamileliğim boyunca kızımı emzireceğim ve BLW ile ek gıdaya geçireceğim diye kendi kendime söz vermiştim. Arya, 16 Şubat 2015 tarihinde beklenen doğum tarihinden 3 hafta önce sezaryen operasyon ile İzmir’de dünyaya geldi. Gebeliğimin son döneminde preeklampsi teşhisi konmuştu ve bu nedenle 37. haftaya girmesini bekledik ve tansiyonum 19-12 iken kızım ilk çığlığını attı. 3 hafta erken doğmasının yol açabileceği herşeyi yaşadık. Yaklaşık 3 ay kadar meme ememedi ama hep anne sütü ile beslendi. Arya 2 aylıkken daha önce gebeliğimde okuduğum O Tabak Bitecek Mi? kitabı başucu kitabım olmuştu. Kitaptaki her satırı ezberlemiştim ve tüm aile bireylerine de adeta ezberletmiştim. Bu sırada çok eskiden beri tanıdığım Esra Tenekecioğlu, Nil’cim biz kendimiz için bir grup kurduk, kendi tecrübelerimizi paylaşıyoruz gel seni alalım dedi ve BLW Türkiye’ye üye oldum. O zamanlar grup o kadar az kişiydi ki neredeyse tüm üyeleri ve bebeklerini ismen biliyordum:) Arya büyürken benim de BLW hakkında bilgilerim artıyordu. Grup kurucuları arkadaşlarım bizden 4-5 ay önce ek gıdaya geçmişler ve tüm tecrübelerini bizlerle paylaşmışlardı. Teoride 10 numaraydım. Mesleki deformasyon icabı her gönderiyi cevaplıyordum, yanlış bilinenleri düzeltmeyi adeta kendime görev edinmiştim. O dönem hamilelik iznindeydim ve çılgınca grupta takılıyordum:) Nihayet Arya 6 aylık olduğunda, 15 Ağustos 2015’te kabak ile birlikte BLW dünyasına pratikte adım atmış oldum. O zaman düzeltilmiş 6. ayı beklemem gerektiğini bilmiyordum ve 3 hafta erken başlamam bize yol, su, elektrik ve şiddetli kabızlık olarak geri dönmüştü. 3 hafta boyunca tadım günlerindeyken herşeyi kuralına uygun yaptım. Yüzde yüz BLW yöntemi kullanıyorduk. Kesinlikle ben yedirmiyordum herşeyi usulüne uygun bir şekilde sundum. 3 gün kuralına dikkat etmeye gayret gösterdim ancak ailemin “yedirme” genleri bazı gıdalarda 2 güne inmeme sebep oldu. Arya 3 hafta boyunca kabız oldu, ne yapsam, ne denesem kabızdı. Önerilen tüüüüm besinleri denedim. Kayısıdan, armuta tüm ishal yapacağı garanti besinler denendi. Ama kabızlık geçmiyordu. Sonra nedenini anladım. Arya ek gıdaya henüz hazır değildi. Gayet güzel oturuyordu, ilk günden yemeye başlamıştı ama fiziksel olarak hazır görünen kızımın sindirim sistemi henüz hazır değildi. Ve hayatımıza nur topu gibi bir kabızlık illeti çöreklenmişti. Ek gıdayı hemen kestim ve emzirmeye ağırlık verdim. Bu sırada tuvalet iletişimi yöntemini de devreye soktum. Ikındığı zaman bezini açıp alaturka tuvalet pozisyonunda tuttum ve bir süre sonra kabızlıkla savaşımızı kazandık. Bu sırada Arya yaklaşık 7.5 aylık olmuştu. Ara verdiğimiz ek gıda serüvenimize kahvaltılıklarla  tekrar başladık. Önümdeki en yakın örnek Esra ve 11. aya kadar elini yemeğe sürmeyen tatlı oğlu Murat olduğu için beklentim oldukça düşüktü. Bu nedenle Arya yemek yemeye başladığında gerçekten şok oldum. İlk günden çok ilgiliydi ama 7.5 aylık olduğunda bayağı insan porsiyonu kahvaltı yapmaya başlamıştı. Hayır bir de görseniz 6.5 kg bir bebekti ve neresine yiyor şaşırıyorduk. BLW ortalaması yaklaşık 9 aydır ama bizim kız 7.5 aylıkken kendini doyurmayı öğrenmişti. Çiğnemeyle sorununu ilk 3 haftada atmış, öğürmeler tamamen bitmişti. 9. ay geldiğinde 2 öğün dolu dolu yiyordu. Gerçekten ne versem yiyordu. Ama ben aşırı rahattım, bazı öğünler yemiyordu oynuyordu, önünden alıyordum ve diğer öğüne kadar bekliyordum. 5 aylıktan itibaren (destekli dik oturmaya başladığından beri) sofraya bizimle oturuyordu her öğün ve bizi izliyordu. Belki de bu nedenle çok hızlı adapte olmuştu. Her öğün bizimle oturmaya devam ediyordu. 9. ay ortalarında çatala batırdığım besinleri eliyle alıp ağzına götürmeye başladı. 10. ayda iki eliyle tuttuğu bardağı artık desteklemeyi bıraktım ve iki eliyle su içmeye başladı. Başından beri sıvıları bardakla vermiştim. Alıştırma bardağı vb hiç kullanmadım.

Arya 7 aylıkken iş hayatına geri döndüm ancak okulda dersim olduğunda gidiyordum. Kalan zamanımı kızımla geçiriyordum. Ben okulda olduğum günler, kız kardeşim ve eşim Arya ile ilgileniyordu. Önceleri çok korkuyorlardı, “ya boğazında kalırsa” diye panik oluyorlardı ama Arya’yı izledikçe ve benden dinledikçe bu korkuları tamamen geçti. Çok güzel bir düzen oturtmuştuk ben yemeğini hazırlıyor çıkıyordum, Arya da teyzesi veya babası gözetiminde yiyordu.

Bu dönemde, Esra bana mesaj attı: “Yönetimden bekleniyorsunuz”:) Böylece admin ekibine katıldım ve sonu gelmeyen mesailerim de başladı:) Bir dönem her soruya cevap veriyordum sanırım, artık pratikte de deneyimliydim. Sonra çılgınca araştırma dönemi başladı, üyeler soruyordu biz oturup araştırıyorduk. Akademik olmanın avantajı ile tüm veritabanlarına girebiliyordum. Kendi araştırmamın yanı sıra ne kadar tıp dergisi var okur olmuştuk.

Arya büyümüştü, uzmanlaşmıştı ama 12.-13. ay atağı çok şiddetli geldi. Arya’nın porsiyonlar küçülmüştü. Daha önce bayılarak yediği hiçbir şeyi yemiyordu. Yumurtayı yaklaşık 3 ay ağzına sürmedi. Yumurtalı herhangi bir şeyi de uzaklaştırıyordu. Köftelere düşkünlüğü artmıştı. Her öğün versem köfte yiyebilir hale gelmişti. Bu sırada yere atmalar artık doruk noktasına çıkmış ve huysuzluğun kitabı yazılıyordu. Ama hiç tepki vermedim. Biliyordum geçiciydi. Tüm bebekler 1 yaşına girdiğinde böyle bir dönem yaşamıştı.

Gerçekten de 14 aylıkken eski iştahı geri geldi. Bayılarak yediği köftelere ara vermiş, yumurtayla tekrar barışmıştı. 3 ana öğün 1-2 ara öğün yiyordu. Emeklediğinde ilk gittiği yer buzdolabı olmuştu. Her zaman iştahlı bir bebekti. Emmeye de devam ediyordu. İştahlı bebeklerin problemi öğün/porsiyon ayarının zor yapılmasıdır. Aynı zamanda emzirme/ek gıda dengesinin her zaman göz önünde bulundurmak gerekir. Önünden yemeği aldığınızda ağlayan bir bebeğiniz varsa gerçekten zorlanırsınız. İştahsız bebek anneleri şu an gözlerini deviriyor olabilir ama her durumun kendi zorluğu var:) Ayrıca her öğün iştahlı olmuyorlar. Bazen 1 dilim peynirle sofradan kalkıyor bazen 2 tabak mantı yiyordu. İştah ve damak zevki günden güne hatta gün içinde de değişiyordu. Çatalı 14 aylıkken tam olarak kullanmayı öğrenmişti.

Arya, bu yazı yazıldığı tarih itibariyle (1.1.2016) tam 17.5 aylık. Kaşıkla cebelleşiyor, bazen elleriyle yemeği tercih ediyor. Tabakları yeri atmıyor, besinleri de atmıyor. Acıkınca “anne mama” diyor, susayınca “anne bu” diyor. Doyduğunda “anne bitti” diyor. Bu 1 yıllık serüvende hiçbir gün ağzına yemek tıkılmadı, yemediğinde annesi yıkılmadı, hiç zorlanmadı, yemekle ilişkisinde bir travma oluşmadı. Biraz erken oldu ama beklenen oldu. Arya ben bu satırları yazarken yaklaşık 5 gündür emmeyi bıraktı. 15-16 ay arası inanılmaz memeye düştü bütün günü memede geçirmeye başladı adeta. Sonra emzirme aralıklarını açtı ve yaklaşık 1.5 ay içinde de kendiliğinden memeyi bıraktı. BLW bildiğiniz üzere bebek liderliğinde anne sütünden kesilme demek. Tüm bu süreci Arya yönetti, tüm dişleri çıkardı ve sütü bıraktı. Şu an bir yetişkin gibi yemek yiyor.

Bu sırada gelişimi nasıl oldu diye sorarsanız da hiçbir zaman iri bir bebek olmadı. Hastane çıkış kilosu 2.7 kg’dı, boyu 48 cm’di. 6 ayda 6 kg, 12. ayda 9 kg, 15. ayda 10 kg idi. Şu an 10.5 kg ve 83 cm. Hiçbir zaman ayda 1 kg almadı ilk 3 ay bile. Kimi zaman 100 gr, kimi zaman 300 gr alarak, her ay uzayarak kademeli olarak bugünlere geldi. Kiloda %25 persentilde, boyda %80 persentilde başladığı ek gıda hikayesi halen kiloda %30, boyda %85 olarak devam etmekte. Yani bu kadar yemesine rağmen kilolu bir çocuk değil. Hatta “bazı obez sever” doktorlara ve komşu teyzelere göre “zayıflıktan zafiyet geçirecek” durumda. Ama öyle değil tabii ki, gayet sağlıklı (maşallah!!), fit bir bebek. Motor gelişimi ise biraz enteresan oldu. İnce motor gelişimi her zaman yaşıtlarının çok önündeydi. Bunu da tamamen BLW ye borçluyuz. Parmakları ve elleriyle yapamayacağı şey yok. Kalın motor becerilerinde ise biraz geriden geldi. 9.5 aylıkken emekledi, 16 aylıkken yürüdü. Kendini doyurmaya başladığı 9. ay sonlarında gece emmesini kendiliğinden bıraktı. O zamandan beri gece beslenmesi yok. Beklenenden biraz erken bıraktı bu da emmeyi de erken bırakmasının şaşırtıcı olmadığını kanıtlıyor aslında. Kitaplarda yazan “kitap” bebek karakterinde Arya. Ancak bu kitabı yanlış okur ve yorumlarsan içindeki deli bebek ortaya çıkıyor. Biz ailesi olarak bu kitabı doğru gözlemlemeye ve okumaya adadık kendimizi. Şansımıza da uyumlu bir kızımız oldu.

Bizim serüvenimiz devam ediyor. Ek gıdadaki 1 yıllık deneyimimiz de yeni ek gıdaya başlayacak olan bebeklere aktarılıyor. Arya gibi bebeği olanlar mutlaka vardır. “Kolay bebek” damgası yiyen bebekler. “Siz şanslısınız canım bebeğiniz kolay” denilenler. Emin olun kolay olmadı. Her saniyesi emekle ve sabırla geçti.

Şimdilik hoşçakalın..

Aryakuş’un annesi Nil

Yazıyı paylaşmak için;