Fatmanur YAŞAR ve oğlu Ramazan'ın BLW Hikayesi


26.04.2018

Fatmanur YAŞAR ile 06/03/2017 tarihli röportajımız

-Merhaba, öncelikle bize kısaca kendinizden ve bebeğinizden bahseder misiniz?

-Merhaba. Ben Fatmanur. Matematik öğretmeniyim. Ramazan ilk bebeğimiz. Şuan 15 aylık. Bal surat Ramazan özel bir bebek. Hamilelikte yapılan tarama testlerinin normal değerlendirilmesi sonucu bize sürpriz olarak geldi Ramazan. Hayatımızın kahramanı bal surat Down Sendromlu.

-Bebeğiniz büyürken ek gıda serüvenine hangi senaryo ile başlamayı planlıyordunuz? Neden?

-Ramazan beslenme problemiyle doğdu. Doğduğunda emme refleksi yoktu. Mama ve biberon vermeme adına eşim ve ben hem Ramazan’la hem kendimizle hem de çevremizle savaştık, sabrettik ve sonunda kazandık. Başlangıçta sağarak verdik sütümü, sonrasında istemeyerek de olsa ite ite memeyi tuttu. 5-6 ay istemeyerek emdi hep, sonra ise memeyi hiç bırakmadı. Bu süreçte emziren anneler grubundan çok destek gördüm ve çok şey öğrendim.

Açıkçası bebeğe içine ne bulursan katılan kemik sulu pürelerle başlanacağını düşünüyordum. Çorbanın çocuğun karnını suyla doldurmak olduğunu okumak, gece yatmadan muhallebi vermenin doğru olmadığını görmek beni hem şaşırttı hem de çok çok mantıklı geldi. 6. ay dolduğunda BLW’yi az çok anlamıştım. Ramazan da 6 aylık olduğunda mama sandalyesinde dik oturabiliyordu.

-BLW Türkiye grubuna nasıl dahil oldunuz ve bu grubun size kazandırdıkları hakkında bilgi verebilir misiniz?

-Ramazan yaklaşık 5 aylıkken emziren anneler grubunda ek gıda sorularının BLW Türkiye grubuna yönlendirildiğini gördüm.  Ek gıdaya nasıl başlayacağım hakkında pek fikrim yoktu. ilk olarak Google’da BLW nedir? diye aradım. Okudum oldukça mantıklı geldi. Sevdim ☺ sonra BLW Türkiye grubuna katıldım. 6. ay dolmadan gruptaki postlardan ve başa tutturulan gönderiden birçok şey öğrenmiştim.

BLW Türkiye grubu bana öncelikle bir bebeğe neler yedirilir onu öğretti. 6 aylık bebeklerin kendi kendine yemek yemelerini görmek beni çok heyecanlandırdı. Güzel ve bilinçli bir ailenin içine girmiştim. Ek gıda konusunda izleyeceğim yolu bulmuştum. Ancak hemen her konuda olduğu gibi beslenme hikayemiz de biraz yorucu oldu. Özel durumumuzdan dolayı izlediğim videolardakilere çok benzemedi.

Down Sendromu bir hastalık değil, genetik bir farklılıktır. Eğer fırsat verilirse Down sendromlu bireyler de tıpkı bizler gibi hayatlarını sürdürürler. Ancak biraz daha fazla sevgi, ilgi ve emek istedikleri bir gerçek. Normal gelişim gösteren bir bebeğin nasıl yaptığının farkında bile olmadığınız şeyler için aylarca çalıştığımız da bir gerçek.  

-Bebeğinizi BLW yöntemi ile beslemeye karar verdiğinizde ona ilk olarak sunduğunuz yiyecek neydi? Bu sırada bebeğiniz ile hafızanızda yer alan özel bir anınız var mı?

-Buharda yumuşatılmış yeşil kabakla başladı maceramız. İlk BLW denemelerimizde Ramazan kabakları mıncıklayıp attı. İlk gün için iyiydi. Ama elini ağzına hiç götürmedi. Sonra havuç ve patatesle devam ettik. 15 gün kadar sizler gibi tadım günlerini uygulamaya çalıştım. Başta yiyecekleri eline alan çocuk sonra hiç ellememeye başladı. Eline ben vermek istediğimde de ağlayarak almak istemiyordu. Kaşıkla sebzeleri ezip vermeyi denedim ama yutma problemi vardı. Dili ağzına biraz büyük geliyor. Yiyecekleri evirip çevirip ağzına göndermeyi beceremiyordu. Ağzına koyduğum yiyecekleri anında dışarı çıkarıyordu. Hevesim kursağımda kaldı ve 8 ay dolana kadar beklemeye karar verdik. Meme emmeye devam etti Ramazan. Arada kefir ve yoğurt verdim. Onları sevdi. Mevsim meyvelerinden de denedik. Yazın eline aldığı ve benim desteğimle ağzına götürdüğü tek şey karpuzdu. Ramazan için ilk başarılı BLW deneyimimiz karpuzla olmuştu. 8. aydan sonra biraz daha tadımlara devam ettik. Ama durum çok farklı olmadı. Ramazan yine elini ağzına hiç götürmüyordu. Sevdiği yiyeceklerle alıştırmaya çalıştık. Her soframızda yanımızda oturdu. Büyük hareketlerle nasıl yediğimizi gösterdik. Bizi besleme konusunda biraz daha başarılı oldu. Ben de bu arada klasik yöntem denedim. Ama katı ya da sıvı ne verirsem veriyim yutamıyordu. Bu arada tüm Down Sendromlu bebeklerin yutma sıkıntısı yok tabiki. Bireysel farklılıklar var her bebekteki gibi. Ramazan sadece meme emdiği için ve öğrenmeleri biraz yavaş olduğu için sıkıntı yaşadık diye düşünüyorum. Biz 1 yaşa kadar temel besin nasılsa anne sütü deyip memeye devam ettik. Ve sürekli elini ağzına götürme için çalıştık.

Özel eğitimde hocamızdan da destek istedim. O özel çocukları iyi tanıyordu. Ramazan'ın derslerine yoğurt, meyve, bisküvi gibi seyler götürdük. Hocamız klasik yöntemle zorlayarak, her ağzından çıkanı anında sıyırıp geri ağzına koyarak ve Ramazan'ı ağlatarak yemek yedirdi. Benim hatamla bu durumu bir kaç defa tekrarladık. Ramazan artık hiçbir şeyi ağzına götürmez, hiçbir şeye ağzını açmaz oldu.

Ek gıda maceramız Ramazan 1 yaşına geldiğinde yeniden başladı diyebilirim. Hocamız şuan 6 aylık bir bebek durumunda, ilk kez yemeye başlıyor gibi yeniden başla dedi. Üzüldüm ama yeni bir heyecan geldi. Umutsuzdum ama bu sefer gruptaki birçok yeni başlayan bebek gibi Ramazan önündekilerle ilgileniyordu. Eline alıyordu. Zamanla ağzına götürmeyi de öğrendi. Şuan 15 aylık ve yeni yeni koparıp gevelemeye başladı. Yutmada da daha iyi.

Bu aradaaa dişler nerdee ?  Hala gelmedi dişler. Hiç dişi yok kahramanın. Dişlerimiz de gelince daha iyi olacak eminim. Şimdi yarı BLW ben okuldayken, yarı klasik devam etmeye çalışıyoruz.

-Zaman zaman zorlandığınızı hissettiğiniz oldu mu? BLW sizi en çok hangi noktalarda yordu?

-BLW’yi uygulayan anneleri takdir ettiğimi söyleyeyim. Eğlenceli ama oldukça zor bir süreç bence. Beni en çok zorlayan kısım vakit oluyor. Hazırlayıp sunmak kolay diyelim. Ama Ramazan'a kaşıkla bile yedirsek en az 1 saat belki 2 saat beklemek gerek. Sonra bebek ve mutfak temizliği. Ne yalan söyleyeyim iş, ev, eğitimler, fizyoterapiler derken yemeğe gereken vakti ayıramamak belki en  büyük sorunumuzdu.

-Blw yönteminin beslenme dışında bebeğinize kattığı farklı şeyler olduğunu fark ettiniz mi?

-Son olarak BLW bizim için hiç bir zaman sadece beslenme anlamına gelmedi. BLW mükemmel bir bilişsel süreç.  Çocuk masadaki yiyeceği fark edecek onu görecek, ona ilgi duyacak, alma isteği duyacak, parmak kasları yeterince gelişmiş olacak ki yiyeceği tutabilsin; haaa uzanıp bir şey almayı da aylarca çalıştık, el göz koordinasyonu kurulacak, baktığı şeye uzanıp alacak, bunun yeneceğini anlayacak, elini ağzına götürecek (bu da yaklaşık 6 ayımızı aldı,) ağzına değdirip çekmesi de 1 ay sürdü, bir de ağzını açacak, elindekini ağzına koyup çiğneyip yutacak. Bu arada eline aldığı yiyeceğin yumuşaklığında ya da sertliğinden, soğuk ya da sıcak olmasından etkilenip vazgeçebilir.

BLW bizim için tam bir eğitim süreciydi. Duyu bütünleme için çok işimize yaradı. Her aşaması bir fizyolojik, bir bilişsel süreç. En önemlisi de baş rolde bebeğimiz var ona güveniyoruz. Sonucunda da o kendine güvenecek. Tam olarak hala başaramasak da öğrendiklerimizle, yaptıklarımızla, bu grubun üyesi olmaktan çok mutluyum ve gururluyum. Herkese emeklerinden dolayı teşekkürler.  #kucukkahramanramazan dan herkese öpücükler. Sevgiyle kalın.

Bir de Down Sendromunun farkında olmak ve neler yapabildiğimizi görmek için hikayemizi takip edin. (instagram @kucukkahramanramazan )

received_10214540903813141received_10214540903653137_1received_10214540902053097

Diğer Metodlar

0 Yorum

İlk yorum yapan siz olun.

Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.

Giriş Yap